این روزها فرصت شرکت در معرفی فایفت فامز جدیدی را داشتم که بلانپن در رویداد اخیر Time to Move 2019 عرضه کرد. کسانی که حساب RE را در اینستاگرام دنبال میکنند.
احتمالاً «محل بینظیر» انتخاب شده برای این مناسبت را دیدهاید: یک کلبه (کلبه؟) شیک در حومه مادرید، مجهز - البته - به استخر شنا که قرار بود برخی افراد شجاع دستورالعملهای غواص آزاد رکورددار جهان و دوست برند، جیانلوکا جنونی، را دنبال کنند.
همانطور که برخی از شما ممکن است بدانید، بلانپن، علاوه بر تعهد خود به مراقبت از اقیانوسها و ارتباط مدیرعامل خود مارک هایک با هر چیزی که به دریا مربوط میشود، پیوندهای نزدیکی با غذا شناسی دارد. در میان سفیران خود (در بلانپن ترجیح میدهند آنها را «دوستان برند» بنامند) کسی جز دانی گارسیا یا مارتین براساتگی، یک صورت فلکی کامل از ستارهها، نیست. و همچنین خوزه کارلوس فوئنتس، مسئول کلاب آلارد و ناهاری که آنها به ما دادند.
و اگر همه اینها را میگویم، نه برای ایجاد حسادت یا جنجال، بلکه برای برجستهسازی انسجام برندی است که از یک سو به ریشههای خود وفادار میماند و از سوی دیگر به طور طبیعی به سمت چیزی که میتوانیم «فلسفه زندگی» به معنای اپیکوری لذت بردن از بهترینها بنامیم، تکامل یافته است. در اینجا شایان ذکر است که بلانپن زمانی کارخانه فردریک پیگه، تأمینکننده تاریخی کالیبر برای برندهای برتر، را ادغام کرد.
جیانلوکا، مردی درشتاندام با قد ۱٫۸۵ متر و قفسهسینهای که شایسته مطالعه است، رکوردهای جهانی متعددی در رشتههای مختلف غواصی آزاد دارد. من کسی را نمیشناسم که هجده دقیقه نفس خود را حبس کرده باشد (حتی اگر قبلاً ده دقیقه اکسیژن تنفس کرده باشد). یا اینکه دو دقیقه در آب دو درجه سانتیگراد، در دریاچهای در دامنه اورست دوام آورده باشد... همین که تصورش را میکنم، لرزه به تنم میافتد. کلاسیکترین حالت، فرود تا عمق ۱۶۰ متر با استفاده از وزنه بود: تا جایی که میدانم، این مسئله غواصی آزاد به دلیل احساساتی که در فرد ایجاد میکند، به وسواس، اگر نه اعتیاد، تبدیل میشود. خب، این پدیده مجموعهای از دستورالعملها را به ما داد تا حتی بتوانیم به آن احساسات نزدیک شویم. یکی از شرکتکنندگان بعد از دو دقیقه رسید و نه، آن من نبودم.
ساعتها. این ارائه فقط مختص فیتی فامز بود، بنابراین ویلرهها اما به ویژه ایر کامند باید منتظر فرصت دیگری بمانند. دو ویژگی جدید و دو توسعه. توسعهها نسخه تیتانیوم و طلای رزگلد از فیتی فامز کلاسیک هستند. هر دو از کالیبر ۱۳۱۵ با - توجه - ۱۲۰ ساعت، پنج روز، ذخیره انرژی به لطف سه بشکهای که به صورت سری چیده شدهاند استفاده میکنند. همچنین قطر ۴۵ میلیمتر و پشت شیشهای مشترک دارند که مانع از مقاومت در برابر آب ۳۰ بار یا ۳۰۰ متر نمیشود. بند «پارچه بادبانی» ویژگی مشترک دیگر است، همچنین بستهای تاشو، هر کدام از جنس خود. قیمت در تیتانیوم: ۱۴,۸۰۰ یورو قیمت در طلای رزگلد ساتن: ۳۳,۷۱۰ یورو
چیزی که مشترک نیستند جنس صفحه است که در مدل طلای رزگلد - ساتن، زیبا - از سرامیک ساخته شده، چیزی که آن را حتی خاصتر میکند با توجه به دشواری کار با ضخامتهای یک دهم میلیمتر در آن ماده.
یکی از محصولات جدید به «ناژورها»، غواصان رزمی فرانسوی (در واقع «شناگران») و تاریخچهای که پیش از آنها وجود دارد، ادای احترام میکند: زمانی که ژان-ژاک فیشتر در سال ۱۹۵۰ کنترل بلانپن را به دست گرفت، که خود یک غواص تفریحی نیز بود، تصمیم گرفت ابزاری را توسعه دهد که بتواند در غواصیهایش همراه خود داشته باشد. هیچ نمونه قبلی وجود نداشت، بنابراین او عملاً از صفر و بر اساس تجربه شخصی خود شروع کرد. در آن سالها (۱۹۵۲)، کاپیتان رابرت «باب» مالوبیه و ستوان کلود ریفو، بنیانگذاران یگان «شناگران رزمی» نیروهای نظامی فرانسه، فهرستی از استانداردها را تدوین کردند تا تأمینکنندگان مختلف - فرانسوی - بتوانند ساعتی متناسب با اهدافشان به آنها ارائه دهند. از آنجایی که هیچ محصولی که تمام موارد فهرست را برآورده کند دریافت نکردند، از وجود یک سوئیسی که ساعت میساخت و در جنوب فرانسه غواصی میکرد مطلع شدند...
در سال ۱۹۵۳، بلانپن توانست ابزاری را به فرانسویها تحویل دهد که تمام آزمایشها را پشت سر گذاشت و به یکی از اجزای ضروری تیم شناگران رزمی ارتش فرانسه تبدیل شد. بعدها این ابزار توسط نیروهای دریایی کشورهای دیگر نیز به کار گرفته شد.
و این ساعتی است که بلانپن در نسخهی محدود ۳۰۰ تایی از آن تقدیر میکند. نیروی دریایی فرانسه اجازه داده است که نشان غواصان رزمی در پشت آن قرار گیرد: یک لنگر مرکزی، مخصوص ملوانان، که توسط دو اسب دریایی برای دنیای زیر آب و بالهایی که نماینده چتربازان هستند احاطه شده است. در ساعت شش، یک عدد به طور محتاطانه ظاهر میشود: ۷. با توجه به خطر سمی شدن اکسیژن در فشار نسبی ۱.۷ بار، حداکثر عمقی که غواصان نظامی میتوانند با اکسیژن خالص (که به این روش برای جلوگیری از حبابهایی که ممکن است آنها را لو دهد استفاده میشد) پایین بروند، ۷ متر است، رقمی که باید در نظر گرفته شود. این ساعت دارای کالیبر ۱۳۱۵ است که قبلاً توضیح داده شد، با ۱۲۰ ساعت ذخیره انرژی و فنر موی سیلیکونی که آن را عملاً غیرمغناطیسی میکند. هنوز قیمت را ندارم.
باراکودا، علاوه بر نام یک ماهی نسبتاً درنده، نام توزیعکنندهای از تجهیزات غواصی فنی است که در اواخر سال ۱۹۶۰ در آلمان وجود داشت و همان کسی بود که نسخههای فیتی فامز را برای بوندسمارین (نیروی دریایی آلمان) تأمین میکرد که در میان نظامیان فرانسه همسایه موفقیت زیادی داشت. اما باراکودا همچنین مجموعهای را برای «بازار غیرنظامی» بازاریابی کرد، با شاخصهای دو رنگ، عقربههای مدادگونهی فلورسنت سفید رنگ، و تقویم در ساعت سه.
و نسخهی محدود ۵۰۰ تایی که بلانپن در سال ۲۰۱۹ معرفی میکند، به این مدل وفادار است. علاوه بر بند نمادین از نوع تروپیک، از کالیبر ۱۱۵۱ با ۱۰۰ ساعت ذخیره انرژی استفاده میکند و یک قاب یکطرفه از یاقوت کبود و پشت شیشهدار به آن اضافه شده که نسخهی اصلی نداشت. قطر ۴۰.۳ میلیمتری آن در مقایسه با ۴۵ میلیمتری فیتی فامز پایهی مجموعه، مناسب به نظر میرسد، اما مطمئناً نه این و نه قیمت (۱۳,۲۹۰ یورو) مانعی برای فروش کامل آن نخواهد بود، مثل هر سال. فقط کافی است نگاهی به بازار دست دوم بیندازید تا متوجه شوید بلانپن کلکسیونرهای وفاداری دارد: تعدادشان بسیار کم است. (در واقع، این بند از نوع تروپیک نیست. یک نمونهی اولیه است.)
به زودی، ایر کامند
آه بله. تجربهی گوارش. چه بگویم. نه اینکه بخواهم کسی را حسود کنم، اما حقیقت این است که همه چیز لذتبخش بود: محیط، فضا، توضیحات خوزه کارلوس فوئرتس دربارهی منویی بر پایه دریا و محصولاتش... و هماهنگی شراب. تقریباً قطار برگشت را از دست دادم.
اطلاعات بیشتر در www.blancpain.com/es/coleccion-fifty-fathoms
و در بحثهای انجمن، همیشه چیز جدیدی یاد میگیری.
