لوئیس مازلی، رئیس بخش بریتانیا و اروپای شرکت پالانتیر، به چهره عمومی یکی از جنجالیترین شرکتهای فناوری جهان تبدیل شده است. مازلی با پیشینهای در سیاست حزب محافظهکار و مدرک تحصیلی از دانشگاه آکسفورد، اکنون از پالانتیر در برابر انتقادات فزاینده درباره قراردادهایش با سرویس سلامت ملی (NHS)، وزارت دفاع و پلیس دفاع میکند. سخنرانیها و حضور او در شبکههای اجتماعی، وی را به کانون بحثها درباره نفوذ فناوری آمریکایی در دولت بریتانیا تبدیل کرده است.
پالانتیر که توسط میلیاردر پیتر تیل تأسیس شد، قراردادهایی به ارزش بیش از ۶۰۰ میلیون پوند با نهادهای عمومی بریتانیا به دست آورده است. منتقدان از نخستوزیر کیر استارمر میخواهند به دلیل همکاری این شرکت با ارتشهای آمریکا و اسرائیل و اجرای مهاجرتی ICE در دوران ترامپ، روابط با آن را قطع کند. مازلی تقریباً روزانه در X.com، پادکستها و بیبیسی نیوز پاسخ میدهد و استدلال میکند که فناوری پالانتیر میتواند به احیای تمدن غربی کمک کند.
سخنرانی کرامول و اتحادهای راستگرا
در سال ۲۰۲۵، مازلی سخنرانیای در تجمعی به میزبانی اتحادیه مسئولیت شهروندی، یک گروه مسیحی لیبرترین راستگرا، ایراد کرد. او خود را با الیور کرامول مقایسه کرد و خواستار انقلابی علیه جهانگرایی و «مجتمع سرکوب ایدههای توزیعشده» یا Disc شد. در این رویداد، سخنرانانی مانند جردن پیترسون، پیتر تیل و نایجل فاراژ حضور داشتند که نشاندهنده همسویی پالانتیر با جنبشهای پوپولیستی بود.
مازلی هشدار داد که Disc شامل «ارتشهایی از راستیآزمایان و کارشناسان»، فعالان، وکلا، دانشگاهیان و روزنامهنگاران است. او ادعا کرد برگزیت، ترامپ و پوپولیسم رو به رشد، شکافهایی در این سیستم هستند. فناوری، به گفته او، قدرت را از نهادهای مستقر به نیروهای شورشی منتقل میکند و پالانتیر میخواهد جامعه را از دری به سوی آزادی، مدارای مسیحی و بحث آزاد هدایت کند.
پیشینه سیاسی و شخصی مازلی
برخلاف بسیاری از مدیران فناوری، مازلی یک فناور نیست. او در دانشگاه آکسفورد تاریخ خواند و در آنجا با همسرش، نورا خان، سردبیر مد، آشنا شد. او به عنوان دستیار روری استوارت، نماینده محافظهکار پارلمان، کار کرد و عضو شورای شهر کنزینگتون و چلسی بود. آشنایان او را «خوشبرخورد»، حساس و باهوش توصیف میکنند که اغلب به جای کتابهای برنامهنویسی، زندگینامه آنورین بوان و استالین میخواند.
تحصیلات او در مدرسه وستمینستر و آکسفورد به او اعتمادبهنفسی آرام و روشنفکرانه میدهد. با این حال، سخنرانیهایش بویی از توطئه دارد و از نیروهایی قدرتمندتر از تفتیش عقاید اسپانیایی هشدار میدهد. این تلفیق از پیشینه نهادی و لفاظیهای حاشیهای، او را به چهرهای منحصربهفرد در دنیای فناوری تبدیل کرده است.
قراردادهای جنجالی پالانتیر و منتقدان
کار پالانتیر برای NHS شامل تحلیل دادهها برای مراقبت از بیماران است، اما منتقدان نگران نقض حریم خصوصی هستند. قراردادهای آن با وزارت دفاع و پلیس نگرانیهایی درباره نظارت و آزادیهای مدنی ایجاد میکند. نقش این شرکت در سرکوب مهاجرتی ترامپ و عملیات نظامی اسرائیل باعث اعتراضات و درخواستها برای قطع سرمایهگذاری دولت شده است.
در زیر خلاصهای از قراردادهای اصلی پالانتیر در بریتانیا آمده است:
| بخش | ارزش قرارداد | هدف |
|---|---|---|
| NHS | بیش از ۶۰۰ میلیون پوند | تحلیل دادهها برای مراقبت از بیماران |
| وزارت دفاع | مشخص نشده | اطلاعات نظامی و لجستیک |
| پلیس | مشخص نشده | پیشبینی جرم و نظارت |
منتقدان استدلال میکنند که رهبری راستگرا پالانتیر و عدم شفافیت آن، اعتماد عمومی را تضعیف میکند. گروههای فعال کمپینهایی برای فشار به دولت بریتانیا برای لغو قراردادها راه انداختهاند. مازلی در پاسخ میگوید که فناوری پالانتیر برای امنیت ملی و خدمات عمومی کارآمد ضروری است.
استدلالهای کلیدی از دفاع مازلی
- آزادی و دموکراسی: پالانتیر از بحث آزاد و مدارای مسیحی حمایت میکند.
- تغییر فناورانه: قدرت از نهادهای مستقر به نیروهای شورشی در حال انتقال است و پالانتیر این را ممکن میسازد.
- احیای تمدن: این شرکت قصد دارد جامعه را از دری به سوی آیندهای بهتر هدایت کند.
سوالات متداول: لوئیس مازلی و پالانتیر
لوئیس مازلی کیست؟
لوئیس مازلی رئیس بخش بریتانیا و اروپای پالانتیر، یک شرکت جنجالی تحلیل داده، است. او پیشینهای در سیاست حزب محافظهکار دارد و در دانشگاه آکسفورد تاریخ خوانده است. او به خاطر سخنرانیهای راستگرایانه و حضور مکرر در رسانهها برای دفاع از پالانتیر شناخته میشود.
چرا پالانتیر جنجالی است؟
پالانتیر به دلیل همکاری با ارتشهای آمریکا و اسرائیل، اجرای مهاجرتی ترامپ و قراردادهای داده با نهادهای عمومی بریتانیا مورد انتقاد قرار میگیرد. منتقدان نگران حریم خصوصی، نظارت و همسویی این شرکت با جنبشهای پوپولیستی هستند.
مازلی در سخنرانی کرامول خود چه گفت؟
مازلی خود را با الیور کرامول مقایسه کرد و خواستار انقلابی علیه جهانگرایی و «مجتمع سرکوب ایدههای توزیعشده» شد. او جو روگان و ایلان ماسک را تحسین کرد و استدلال کرد که فناوری قدرت را از نهادهای مستقر به نیروهای شورشی منتقل میکند.
