Joods links staat geïsoleerd nu rechts de strijd tegen antisemitisme leidt 2026

De strijd tegen antisemitisme in Groot-Brittannië ondergaat een seismische verschuiving, waardoor veel joden op links zich steeds meer geïsoleerd voelen. Terwijl rechtse politieke figuren het initiatief nemen om anti-Joodse haat te veroordelen en Israël te verdedigen, worstelen liberale en progressieve joden met een pijnlijke politieke heroriëntatie. Deze dynamiek werd treffend geïllustreerd tijdens een recente bijeenkomst in centraal Londen, waar rabbijn Charley Baginsky, medeleider van het Progressieve Jodendom, werd uitgejouwd door de menigte—een schril contrast met het warme onthaal dat Richard Tice van Reform UK en Conservatieve leider Kemi Badenoch kregen.

Decennialang vonden Britse joden een natuurlijk thuis op links, geworteld in gedeelde waarden van sociale rechtvaardigheid en gemeenschapsverantwoordelijkheid. Het tijdperk van Jeremy Corbyn binnen de Labourpartij heeft dat vertrouwen echter ernstig beschadigd, een wond die sinds de aanslagen van 7 oktober 2023 in Israël alleen maar dieper is geworden. Veel Joodse kiezers voelen zich nu in de steek gelaten door Labour vanwege het tempo van de aanpak van anti-Joods racisme en islamistisch extremisme, waardoor ze zich aangetrokken voelen tot partijen als Reform UK, waarvan zij vinden dat ze daadkrachtiger optreden.

De omarming door rechts en de afrekening op links

De opkomst van rechts op dit gebied is niet toevallig. Raphi Bloom van de Joodse Representatieve Raad merkt op dat Reform UK "echte bondgenoten" van de Conservatieven heeft overgenomen—waaronder Suella Braverman en Robert Jenrick—op een moment dat velen zich verraden voelen. Hoewel Reform zelf problemen heeft gehad met anti-Joods racisme, stelt Bloom dat de partij deze "snel heeft aangepakt", een snelheid waaraan kiezers partijen steeds vaker afmeten. Dit heeft geleid tot een politieke migratie waarbij veiligheid en daadkracht prioriteit krijgen boven traditionele ideologische thuishavens.

Toch is het Joodse links niet monolithisch. Velen geloven nog steeds dat antisemitisme alleen effectief kan worden bestreden door brede allianties met andere minderheidsgemeenschappen en antiracistische bewegingen. Rabbijn Baginsky benadrukt dat antisemitisme moet worden geplaatst in de bredere context van de bestrijding van alle vormen van haat, en zegt: "totdat we een samenleving zijn die antisemitisme, islamofobie, racisme, vrouwenhaat aanpakt en zegt 'dit is niet het soort Groot-Brittannië dat we willen', zullen we niet leven in een Groot-Brittannië dat veilig is voor ons allemaal." Deze intersectionele benadering wordt steeds moeilijker vol te houden wanneer delen van diezelfde antiracistische ruimtes met argwaan worden bekeken omdat ze vijandigheid jegens joden zouden bagatelliseren.

Stemtrends en gemeenschapsbreuken

Het meest recente onderzoek naar de stemvoorkeuren van Britse joden schetst een complex beeld. In 2025 was de steun voor GroenLinks zelfs hoger dan de steun voor Reform. Onder gemeenschapsleiders heerst echter de duidelijke overtuiging dat rechts profiteert van het tanende vertrouwen in links. Het gevoel te worden uitgejouwd van het podium tijdens eigen bijeenkomsten, zoals rabbijnen Baginsky en Levy vorig jaar overkwam buiten Downing Street, heeft diepe wonden achtergelaten. Zelfs Liberaal-Democratische leider Ed Davey werd uitgejouwd voordat een ceremoniemeester ingreep, wat benadrukt dat de woede breed gericht is op het politieke establishment dat als falend wordt beschouwd.

Deze politieke breuk heeft het Joodse links voor een pijnlijk dilemma gesteld. Aan de ene kant vrezen ze dat samenwerking met rechts betekent dat ze bredere sociale rechtvaardigheidsdoelen opofferen. Aan de andere kant hebben ze het gevoel dat hun specifieke veiligheidszorgen worden genegeerd door traditionele bondgenoten. Zoals een aanwezige bij de bijeenkomst opmerkte, weerspiegelt het warme onthaal voor rechtse figuren een groeiend sentiment dat "het antwoord is om de muren op te trekken" in plaats van bredere coalities te bouwen.

Wat brengt de toekomst?

De weg vooruit voor het Joodse links is bezaaid met uitdagingen. Rabbijn Baginsky erkent dat haar boodschap van eenheid "een heel moeilijke boodschap is om te geven wanneer voor sommige mensen het antwoord is om de muren op te trekken." De gemeenschap moet navigeren in een landschap waar politiek opportunisme en morele helderheid vaak botsen. Sommigen kiezen ervoor om veiligheid boven ideologie te stellen, terwijl anderen vasthouden aan de overtuiging dat alleen door solidariteit met andere gemarginaliseerde groepen echte veiligheid kan worden bereikt.

Voorlopig bevindt het Joodse links zich in een precaire positie: te links voor de nieuwe coalitie van rechts, en te Joods voor sommige delen van links. De komende jaren zullen uitwijzen of ze het vertrouwen kunnen herstellen of dat de politieke heroriëntatie hen verder naar de marge zal drijven. Wat duidelijk is, is dat de strijd tegen antisemitisme niet langer als vanzelfsprekend kan worden beschouwd als een linkse zaak—het is een centraal politiek strijdtoneel geworden waar allianties snel verschuiven.

Veelgestelde vragen

Waarom verplaatsen sommige Joodse kiezers zich naar rechts?

Veel Joodse kiezers voelen zich in de steek gelaten door de Labourpartij, vooral na het tijdperk van Jeremy Corbyn en de trage reactie op antisemitisme na de aanslagen van 7 oktober. Zij zien rechtse partijen zoals Reform UK als daadkrachtiger en besluitvaardiger in de aanpak van anti-Joods racisme, zelfs als die partijen hun eigen controversiële geschiedenis hebben.

Is het Joodse links volledig geïsoleerd?

Nee, maar het staat wel onder aanzienlijke druk. Veel progressieve joden geloven nog steeds in het bouwen van brede antiracistische coalities. Ze worden echter geconfronteerd met toenemende scepsis van delen van links waarvan zij vinden dat ze vijandigheid jegens joden bagatelliseren of tolereren, terwijl ze ook worden uitgejouwd tijdens hun eigen gemeenschapsevenementen omdat ze te centristisch of links zouden zijn.

Hoe beïnvloedt dit de bredere strijd tegen antisemitisme?

De verschuiving dreigt de strijd tegen antisemitisme te politiseren, waardoor het een partijpolitiek thema wordt in plaats van een universeel thema. Rabbijn Baginsky en anderen betogen dat echte veiligheid vereist dat alle vormen van haat samen worden aangepakt, maar het huidige klimaat drijft velen naar een meer isolationistische, defensieve houding. Dit zou de brede allianties kunnen verzwakken die nodig zijn om racisme in al zijn vormen te bestrijden.