Hoewel het een onderwerp is dat vaak naar de achtergrond verdwijnt als we denken aan beveiliging van het huis, is de waarheid dat het bijna belangrijker is dan het bestrijden van bivakmutsen. Ja, we hebben het over niets meer en niets minder dan de branden.
Het is geen kwestie van gevoelens. De gegevens van UNESPA geven aan dat verzekeraars ongeveer 500 miljoen euro per jaar uitgeven om de door de vlammen veroorzaakte schade te herstellen en de huurders te compenseren.
Verrassend genoeg is de meest voorkomende locatie voor vlammen de privéwoning zelf; zelfs boven industriële omgevingen waar een groter gevaar wordt verondersteld vanwege machines en het omgaan met brandbare materialen. Het zit zo:
- Woningen : 71%
- Eigenarengemeenschappen : 13%
- Winkels : 10%
- Industrieën en andere ruimtes : 5%
Heeft de woonplaats invloed? Ja. Statistieken wijzen Jaén, Córdoba, Badajoz, Pontevedra en Sevilla aan als de plaatsen met de grootste kans op branden. Dit komt doordat demografische spreiding een positieve factor is voor dit soort ongelukken.
Hoe groter de bevolking van de gemeente, hoe kleiner de kans dat er vlammen ontstaan. Als we kijken naar de ranglijst op basis van de ernst van de schade, dan houdt de correlatie niet zozeer stand met Burgos, Girona, Zamora, Balearen en Soria als de meest getroffen plaatsen.
De gemiddelde kosten van een brand liggen rond de 7300 - 10.000 euro.
En hoe zit het met het gemiddelde? UNESPA zegt dat de huurder van een woning gemiddeld 1200 euro van de verzekering ontvangt om schade te dekken. In het geval van bedrijven stijgt dit bedrag naar 2400 euro en in industrieën tot 9500 euro. Bijna niets.
Daarom is het bij het praten over preventie onvermijdelijk om veiligheidsapparaten te noemen. We verwijzen naar de goedgekeurde rookmelders; apparaten die je leven kunnen redden voor een belachelijke investering. Wil je er meer over weten? Lees verder.
Zijn rookmelders verplicht?
Het is volkomen normaal dat je je deze vraag stelt. Hoewel de effectiviteit ervan onmiskenbaar is bij het voorkomen van branden, is de realiteit dat rookmelders voor woningen vandaag de dag niet verplicht zijn.
Het is waar dat de Technische Bouwcode (CTE) sinds 2006 vereist dat gebouwen die na dat jaar zijn gebouwd, voldoen aan een minimum aan brand bescherming.
Dit omvat zowel de keuze van brandwerende materialen als de verdeling van gemeenschappelijke elementen voor noodsituaties. Heeft uw portiek brandblussers aan de muren? Dat is hetzij om deze reden, of omdat er verbouwingen zijn uitgevoerd. Het punt is dat er geen spoor is van de privéwoning .
Daar moet u zelf het initiatief nemen om een rookmelder te installeren . Natuurlijk altijd controleren of deze is goedgekeurd volgens de verschillende regelgeving. In het privégeval volstaat het om u door uw eigen intentie te laten leiden.
Dat wil zeggen, wantrouw de extreem goedkope apparaten die worden verkocht op marktplaatsen zoals Amazon of AliExpress, en vermijd modellen die geen optische en akoestische waarschuwingsinrichtingen, bedieningselementen, automatische blussing en andere vergelijkbare beveiligingstechnologieën hebben.
Rookmelders: soorten voor woningen
Nee, alle rookmelders zijn niet hetzelfde . We gaan uit van dezelfde basis, uiteraard: een apparaat dat een waarschuwingssignaal kan verzenden wanneer de samenstelling van de lucht een vooraf ingestelde drempel van bepaalde deeltjes overschrijdt. Het normale is dat het CO2 of as is.
In de loop der jaren zijn deze apparaten geëvolueerd naar verfijndere reacties, inclusief gegevens over temperatuur en andere variabelen die verband houden met branden. Dit zijn de zogenaamde slimme rookmelders .
Dergelijke systemen onderscheiden "brand, geen brand, vuil, stof, zelftest, enz. De beslissing wordt overgedragen van de melder naar de centrale , in tegenstelling tot conventionele systemen waarbij de alarmbeslissing door de melder werd genomen", leggen ze uit van het INSST.
Fotoelektrische rookmelder
Het is een type rookmelder dat de aanwezigheid van vlammen kan identificeren door middel van projectie van een lichtstraal . Binnen deze groep wordt onderscheid gemaakt tussen modellen met een geprojecteerde lichtstraal en modellen met gereflecteerde stralen.
Bij eerstgenoemde vermindert rook de hoeveelheid licht die wordt ontvangen door de fotocel die op afstand is geïnstalleerd (tot een aanbevolen maximum van 100 meter). Ze bestrijken een ruimte van 14 meter en beschermen tot 1400 vierkante meter tegen vlammen.
Daarom worden ze aanbevolen in zeer grote ruimtes met hoge plafonds, opslagruimtes, ventilatiekanalen, fabrieken, kunstgalerijen en dergelijke. Ze reageren snel op brand en zijn goedkoop te monteren. Hoewel ze onverenigbaar zijn met ruimtes die zijn voorzien van ventilatie of airconditioning (ze nemen de rook weg).
Aan de andere kant hebben we fotoelektrische rookmelders. gereflecteerde lichtstraal . Er is hier geen ontvangsteenheid. Het is de detector zelf die licht onder een rechte hoek uitzendt en wacht tot het terugkomt met een camera obscura. Als er rook is, zal deze minder fotonen ontvangen en het alarm activeren. .
Het zijn apparaten uitgerust met een zuigpomp . Nadelen? Dat het geen onderscheid maakt tussen rook- en stofdeeltjes, en dat als de rook te zwart is, het deze negeert ( Tyndall-effect ). Voordelen? Ze hebben minder rook nodig om het alarm te activeren en zijn zelfregulerend.
Ze worden aanbevolen voor de preventie van langzaam brandende branden veroorzaakt door hout, papier, katoen of met PVC geïsoleerde elektrische kabels. Kortom voor ruimtes met elektrische apparatuur (bijvoorbeeld computers).
Ionische rookmelder
Deze werken door het detecteren van de vermindering van geïoniseerde elektrische stroom (O2 + N2) die ontstaat door een radioactieve bron tussen twee elektroden wanneer deze in contact komen met de verbranding van vlammen. Het klinkt ingewikkeld, maar ze zijn ongelooflijk effectief.
"Ze detecteren zichtbare en onzichtbare deeltjes die vrijkomen bij verbranding en hun grootste effectiviteit ligt bij deeltjesgroottes van 1 tot 0,01 micron ", geven ze aan bij INSST. Dat wil zeggen, de deeltjes die specifieke materialen uitstoten wanneer ze het zogenaamde "thermische deeltjespunt" bereiken.
Stralen ze dan? Zijn ze gevaarlijk? Studies geven aan dat je 8 uur per dag op 25 centimeter afstand van deze rookmelders zou moeten doorbrengen om een honderdste van de toegestane limiet te bereiken.
Binnen de classificatie hebben we enerzijds de ionendetectoren voor alfadeeltjes . Zo genoemd omdat ze de ionisatie van de O2- en N2-moleculen identificeren door heliumatoomkernen uit een radioactieve bron ( Americium 241 ).
Deze detectoren vangen een grote hoeveelheid rook op en bieden stabiliteit tegen variaties in druk, temperatuur en luchtstromen. Oftewel: Ze zijn de meest veelzijdige op de markt . Als nadeel geven ze valse alarmen bij spuitbussen, stof, tabaksrook en hoge luchtvochtigheid.
Aan de andere kant zijn er de ionische bètadeeltjesdetectoren. Ze werken hetzelfde als de vorige, maar dan met betrekking tot de Nikkel 63 die wordt uitgestoten bij de verbranding van alcoholen. Ze worden niet verkocht in Spanje .
Rookmelders met weerstandsbrug
Apparaten die worden geactiveerd door de aanwezigheid van rook en vochtdeeltjes op een rooster met een elektrische brug. Deze vallen op het onderdeel en verhogen de geleidbaarheid , waardoor het alarm afgaat.
Dit type rookmelder wordt geactiveerd door elk type gas en rook . Het is jammer dat ze vrij zeldzaam zijn om te zien en niet eens worden overwogen door de UNE-normen. Misschien komt het doordat ze veel valse alarmen genereren door stoomontsnappingen of zwevende deeltjes.
Ja, ze zijn op de markt te vinden, maar dan als koolmonoxidemelders ; een minder gebruikelijke optie om te overwegen voor woningen en meer typisch voor kantoren en bedrijven.
Rookmelders op basis van monsteranalyse
Ze staan ook bekend als rookmelders met een nevelkamer. Ze bestaan uit een leiding die door het te beveiligen gebied loopt en de lucht uit de ruimte opvangt met behulp van een extractiepomp.
Je hoeft je er geen zorgen over te maken, want ze zijn behoorlijk verouderd wat betreft de technologie die we tegenwoordig op de markt kunnen vinden. Ze zijn vrij duur en er zijn geen reserveonderdelen op de markt beschikbaar.
Rookgasdetector van het Taguchi-type
Dit zijn detectoren die werken met een n-type halfgeleiderkristal (negatief) . Dit heeft twee ingebouwde verwarmingselementen die het oppervlak op ongeveer 250 graden houden, waardoor elektronen vrijkomen en condensatie van waterdamp wordt voorkomen.
Parallel daaraan is er een externe behuizing van tindioxide met een zeer poreus oppervlak waar zuurstofmoleculen doorheen gaan. Hoe werkt het? Wanneer er veel oxideerbaar gas in de omgeving is, geeft gevangen O2 elektronen vrij op het geleidende oppervlak .
Dit vermindert de weerstand van het onderdeel en activeert het alarm. Het klinkt heel modern, maar het is niet effectief in het nauwkeurig onderscheiden van elk type noodgeval. Daarom zijn dit niet de meest aanbevolen rookmelders .
Welke goedgekeurde rookmelder moet ik voor mijn huis kopen?
Het antwoord is niets anders dan een apparaat dat wordt ondersteund door een betrouwbare dienstverlener en voldoende veiligheidsgaranties biedt. Er zijn veel rookmelders, maar weinig zijn zo gericht op het creëren van gemoedsrust als de goedgekeurde rookmelders die je in de meeste Alarms zult vinden.
Je hoeft je geen zorgen te maken over het apart aanschaffen van je alarm dat is aangesloten op de centrale enerzijds en je detector anderzijds, maar je kunt de beveiligingsuitdaging als één geheel aangaan; door de kit aan te schaffen die het beste bij jouw behoeften past .
Het maakt niet uit of je je appartement wilt beveiligen, in een eengezinswoning woont of op zoek bent naar veilige investeringen voor je bedrijf; in onze beste Alarms reviews, hebben we de beste rookmelder geselecteerd waar je naar op zoek bent.
