Frederique Constant wordt 30 2026

Ik weet niet of de casus van Frederique Constant, dat net zijn 30-jarig jubileum vierde, de komende jaren als studiecase in business schools zal verschijnen, maar ik zou er geen moment van opkijken. Een Nederlands expat-stel – en pasgetrouwd – in Hongkong dat besluit horloges te gaan maken in Zwitserland? Om de internationalisering compleet te maken, kiezen ze een Franse naam, samengesteld uit de namen van hun respectievelijke grootouders, die naar traditie klinkt. Het merkwaardige is dat ze erin zijn geslaagd om in Zwitserland Nederlands te blijven, want afgezien van henzelf is hun technisch directeur Nederlands (Pim Koeslag, ik heb hem later geïnterviewd) en ook hun vrijwel nieuwe algemeen directeur, Niels Eggerding.

Niels is nieuw omdat Peter en Aletta Stas, de oprichters, zich terugtrekken uit het management (ik leg dit nu uit), en het is "vrijwel" omdat hij al twee jaar in deze functie zit nadat hij verkoopdirecteur was, en we zullen hem ook interviewen. Om bij het begin te beginnen: onlangs vierde Frederique Constant dat jubileum in Parijs, waar ik de gelegenheid had om ze allemaal te zien (Aletta, Niels, Peter en Pim) en met twee van hen een recorder te delen. Wie ik niet zag, en dat is op een bepaalde manier een metafoor, zijn de huidige eigenaren van Frederique Constant, de machtige Citizen-groep, die Frederique Constant twee jaar geleden van de oprichters kocht, nadat ze beseften dat hun jonge kinderen niet in het bedrijf zouden stappen en het dus geen continuïteit zouden geven.

En ik zag ze niet (de juiste uitdrukking zou zijn "ze lieten zich niet opmerken", ze waren er wel) omdat Citizen vanaf het eerste moment verklaarde niet te willen interfereren in het management en de koers van Frederique Constant, de voornaamste reden waarom ze de trofee wonnen van andere geïnteresseerde groepen. Bewijs hiervan is het aanblijven van Peter en Aletta als directeuren voor ten minste vijf jaar om zowel het merk als Niels te begeleiden in deze nieuwe fase die noodzakelijkerwijs een fase van groei zal zijn. Twee jaar zijn er al voorbij.

Het verhaal, in grote lijnen, vat zich samen in een ingeving toen het stel – nog verloofd – in Bern in de etalage van Bucherer een horloge ziet dat hen fascineert. Het gaat niet om een romantische verliefdheid, maar om het herkennen van het concept van een horloge onder een ander merk (wat "private label" wordt genoemd) en de zakelijke mogelijkheid die daaruit kan voortkomen. Hun professionele carrières brengen hen naar Hongkong (Peter wordt daar door Philips geplaatst en Aletta vraagt een overplaatsing aan naar de ING-bank om hem te vergezellen) en in hun beperkte vrije tijd beginnen ze het idee vorm te geven op basis van hun eigen ontwerpen – Peter is daar goed in – en lokale componenten. Het is hier de moeite waard om te onthouden dat de Zwitserse landing in Hongkong bijna twintig jaar eerder begon, dus er was keuze. Na een gelukstreffer op de eerste lokale horlogebeurs die ze bezoeken, wanneer ze een bestelling krijgen voor 350 horloges en later nog een voor 1.100, besluiten ze dat ze een stap verder moeten gaan en hun horloges in Zwitserland moeten assembleren (zoals, overigens, veel gevestigde merken deden en nog steeds doen: componenten die in China zijn geproduceerd, assembleren in Zwitserland).

In 1992 verkocht het bedrijf Frederique Constant, opgericht met 60.000 Zwitserse franken, meer dan (of slechts, afhankelijk van hoe je het bekijkt) 1.000 horloges, geproduceerd door externe bedrijven, en vier jaar later, in 1996, maakten ze de definitieve overstap naar Zwitserland nadat ze afscheid hadden genomen van hun respectievelijke multinationals. Ze vestigen zich in Carouge, vlakbij Genève, en openen hun eerste kantoor en assemblagewerkplaats. 2001 is het moment waarop ze de beslissing nemen om hun eigen uurwerken te produceren, iets dat slechts drie jaar duurde: in 2004 presenteerden ze het handopwindkaliber FC-910, gevolgd door de FC-915 met maanfase in 2005 en het automatische FC-930 een jaar later.

2006 is het jaar van de inhuldiging van de Manufacture – dus, met een hoofdletter – in de horlogemakerij Olympus: Plain-les-Ouates is een industriegebied nabij Genève dat faciliteiten herbergt van Patek Philippe, Rolex, Vacheron Constantin en Piaget, naast andere merken van hetzelfde niveau. Een meesterzet, zonder twijfel. Alles met eigen financiering, zonder externe kapitaal aan te trekken. Ten minste 80% van de componenten van hun fabricagekalibers zal hier worden geproduceerd.

In 2008 onthulde Peter Stas een jaarproductie van 90.000 horloges. Niet allemaal hadden fabricagekalibers (uurwerken worden nog steeds extern ingekocht, zowel mechanisch als quartz), maar dit facet gaf Frederique Constant een waargenomen kwaliteit die ver boven die van merken met meer jaren op de markt lag. Het "geheim" van de snelheid waarmee nieuwe kalibers werden gepresenteerd, is modulariteit: modules die nieuwe functies bieden, worden bevestigd aan een "tractor"-basis, waardoor het constant op de voorgrond van de informatie kan blijven. Een intelligente communicatiestrategie, met evenwichtige samenwerkingen tussen de wereld van glamour (Eva Longoria, en meer recentelijk Gwyneth Paltrow) en de sportwereld (Peking-Parijs Rally, Riva, Austin Healey) en een pakkende slogan ("Live your Passion") completeren de langzame maar zekere penetratie van Frederique Constant in het collectieve bewustzijn.

Ook in 2008 werd het eerste tourbillon van het bedrijf gepresenteerd, het werk van een jonge Pim Koeslag, een Nederlandse horlogemaker waarvan gezegd kan worden dat hij het pad van Frederique Constant naar fabricage heeft geleid. Met een productie beperkt tot 188 stuks, bevat het enkele verbeteringen aan de uitvinding van Breguet, zoals de stopsecondenwijzer of een "intelligente schroef" die de kooi balanceert met een silicium ontsnappingswiel. De oorsprong van dit uitzonderlijke model (zo zeldzaam in collecties van Frederique Constant) ligt in de gok – meer een stijloefening – genaamd Ateliers de Monaco, het Haute Horlogerie-merk van wat nu een groep was.

Pim, die ik in 2015 interviewde, vertelt me dat ze eindelijk hebben besloten het terug te brengen naar Zwitserland, aangezien de horloges eigenlijk in Monaco werden geassembleerd, waar hij vanuit Genève naartoe reisde met een koffer met de componenten en vervolgens de geassembleerde horloges mee terugnam. Assembleren in Zwitserland heeft hen, naast het optimaliseren van het assemblagegedeelte, sinds 2016 in staat gesteld om de felbegeerde Genève-stempel op deze creaties te drukken, niet meer dan 150 stuks per jaar. Maar Ateliers de Monaco is niet alleen een esthetische oefening. Het heeft ook gediend als basis voor ideeën of componenten die later, na geschikte industrialisatie, in Frederique Constant zullen worden geïnstalleerd, zoals het Manufacture Chronograph Flyback dat in 2017 werd gepresenteerd. Aan de andere kant heeft de eeuwigdurende kalender van Frederique Constant niets te maken met die van Ateliers de Monaco, die een volledig andere constructie is.

Dit voorbeeld, dat van de eeuwigdurende kalenders, illustreert perfect de filosofie: terwijl ze in het geval van Ateliers de Monaco de QP (Quantiéme Perpetuel) verfijnder wilden maken, met directe sprongen van meerdere indicaties of enkele regeling via de kroon in een mechanisme van 350 componenten, wilden ze bij Frederique Constant deze de meest economisch toegankelijke maken (iets meer dan €8.000) en werd er een specifieke module gecreëerd voor die "bestuurdersbasis" die ik hierboven noemde. De prestatie ligt in het feit dat een dergelijke module direct op het basiskaliber kan worden geschroefd zonder dat er latere aanpassingen nodig zijn, dankzij het intensieve voorafgaande R&D-werk, wat bijdraagt aan die relatieve betaalbaarheid. Er staan nog een paar complicaties op Pims verlanglijstje: het springuur en de retrograde indicatie, het zal van de nieuwe directie afhangen hoe lang het duurt voordat ze aan het licht komen.

In de afgelopen tien jaar is er veel gebeurd. Een daarvan is dat de familie van fabricagekalibers, gebaseerd op de reeds genoemde modulariteit, is gegroeid tot 27 referenties. Op het gebied van zichtbaarheid, dat Frederique Constant naast Eva Longoria, Inés Sastre en Gwyneth Paltrow ook is geassocieerd met Cohiba-sigaren en Riva-boten. En dat Aletta en Peter Stas een boek hebben gepubliceerd ("Live your Passion") waarin ze hun spannende avontuur tot in detail vertellen…

Maar er zijn twee belangrijke mijlpalen in horlogetermen: de lancering van het merk Alpina in 2011 (hoewel het een paar jaar eerder was gekocht) en de presentatie in 2015 van het eerste "Horological Smart Watch". Alpina zou de sportieve lijn huisvesten die de Stas nooit in Frederique Constant hadden willen ontwikkelen, terwijl het "slimme horloge" reageerde op de invasie van apparaten die alles doen en ook nog de tijd aangeven om de pols... Het slimste was precies de zet van Frederique Constant door iets totaal anders te doen dan wat er was, met een horloge dat verbinding maakte met een telefoon maar wijzers had in plaats van een touchscreen. In Peters woorden: we hebben dit model uitgebracht om te concurreren met quartz horloges die alleen de tijd aangeven. Bovendien met technologie gecreëerd, ontwikkeld en geïmplementeerd in Zwitserland. Zoals ik al zei, een "slimme zet".

Drie jaar later zijn er meer dan honderdduizend exemplaren van dat model verkocht. Niels Eggerding, algemeen directeur van de groep Frederique Constant vertelt me dit nu al twee jaar. Deze buitengewone verkopen (ze lijken mij tenminste zo) hebben geleid tot de lancering van de Hybrid die, zoals de naam al aangeeft, een automatisch mechanisch kaliber integreert met een intelligent elektronisch module dat communiceert met de telefoon van dienst. Volgens Niels werkte de sell-in (d.w.z. verkopen aan distributeurs) geweldig op Baselworld. Nu moet nog blijken hoe de sell-out werkt, hoewel Niels zegt dat het nog te vroeg is voor een diagnose.

De vraag dringt zich op: gaat de technologie van Citizen niet worden gebruikt voor deze hybrids of direct voor de Horologicals? Het antwoord is nee, trouw aan zijn "belofte" bemoeit Citizen zich niet met Frederique Constant en legt het geen technologie op. Aan de andere kant moet worden gezegd dat deze Zwitserse technologie die ik eerder noemde, wordt geleverd door een bedrijf genaamd MMT, eigendom van… Peter (en ik neem aan Aletta) Stas. Slimme zet. En over uurwerken gesproken, heeft u overwogen om Miyota-kalibers (van de Citizen-groep) te gebruiken nu ze zo toegankelijk zouden zijn? De niet-fabricage mechanische uurwerken die Frederique Constant gebruikt, worden voornamelijk geleverd door La Joux-Perret, Sellita en, in veel mindere mate, ETA. Het niveau van de Miyota zou moeten verbeteren om in aanmerking te worden genomen, hoewel de mogelijkheid van samenwerking gezien de omstandigheden open blijft.

Frederique Constant als vlaggenschip, Ateliers de Monaco als "ideeënlaboratorium"… En Alpina? Afgezien van het feit dat het een sportcollectie is, hoe wordt het gepositioneerd? De initiële benadering is een draai gegeven en, hoewel hij het andere merk niet noemt, geeft Niels mij toe dat de strategie van TAG-Heuer om terug te keren naar psychologische prijzen onder de €1000 goede resultaten lijkt te hebben opgeleverd. Gezien de kwaliteitsnormen van de groep, bereid u voor om echte koopjes te zien bij Alpina.

En over koopjes en prijzen gesproken, hun slogan "toegankelijke luxe" (wat mij persoonlijk een oxymoron lijkt) is gebaseerd op simpele dingen zoals het weglaten van het overbodige: ze onderwerpen hun kalibers niet aan de COSC, hoewel ze de test zonder problemen zouden kunnen doorstaan, ze versieren geen delen van het kaliber die niet zichtbaar zullen zijn en wanneer ze dat doen, is het bijna altijd met mechanische middelen, ze gebruiken zeer zelden edele metalen anders dan plating… toch is de waargenomen kwaliteit hoog. En de cijfers zijn indrukwekkend: in 2018 zullen 160.000 horloges zijn gefabriceerd, waarvan 10.000 fabricage, 50.000 mechanisch en de rest quartz (inclusief smarts). De casus van de Flyback Manufacture is exemplarisch: het succes was zo groot dat ze niet aan de vraag konden voldoen.

Dit alles, samen met het 30-jarig bestaan, vierden ze eind september in Parijs met een zeer Frederique Constant-feest: elegant, aangenaam en zonder poespas. Huismerk.

www.frederique-constant.com
www.alpinawatches.com