Zoals we je al in het eerste deel van dit artikel vertelden, is de Tudor Home Plate puur karakter. Er werden twee versies gelanceerd: met een stalen lunette, ref. 7032, en de aantrekkelijkste en meest gezochte, met de zwarte acryl lunette, ref. 7031.
Hier beide versies, 7031 en 7032:
Velen noemen het bakeliet, maar dat is onjuist; de lunette is gemaakt van acryl, vergelijkbaar met plexiglas, en verschilt van bakeliet. De enige bakelieten lunette van Rolex was op de GMT Master 6542 uit het midden van de jaren vijftig.
Er is een tamelijk esoterische versie, met een zwarte wijzerplaat en grijze sub-wijzerplaten. Het is niet duidelijk of deze versie in winkels is verkocht. Verzamelaars zijn het er niet over eens. Er zijn mensen die beweren dat deze wijzerplaten een service-optie waren tijdens onderhoud. Dit komt doordat er geen literatuur uit die tijd bestaat met deze wijzerplaat. De zwarte wijzerplaat van de Tudor Home Plate is het equivalent van het Paul Newman-dial op de Daytona van Rolex, alleen is de zwarte wijzerplaat nog zeldzamer en wordt ook veelvuldig nagemaakt.
Op de een of andere manier bestond de zwarte wijzerplaat wel degelijk en werd hij in 2010 opnieuw geïnterpreteerd in de succesvolle Heritage Chrono van Tudor, zonder twijfel het openbaringshorloge van die Baselworld-beurs.
Verwar de Tudor Home Plate niet met zijn opvolger, de Tudor Monte Carlo:
In detail zien we op deze prachtige 7031 de klassieke grijze wijzerplaat met de zwarte zeshoekige tellers. De wijzerplaat vertoont een licht gemarkeerde patina door verfdegradatie, iets wat vrij gebruikelijk is bij deze wijzerplaten.
De kleuren zwart, grijs en oranje stralen een jarenzeventig-essence uit. De 45-minuten teller, enigszins ongebruikelijk, heeft dat 5-minuten segment in oranje in de stijl van regattatijders.
De uurwijzers zijn vrij groot, maar belemmeren het aflezen van de tijd niet. Voor mij is de definitieve touch van de wijzerplaat de datum op 6 uur, die de Tudor Home Plate een ontwerpbalans geeft die naar mijn mening de moderne Heritage Chrono mist:
Als ik maar één van Rolex' vele bijdragen aan de 20e-eeuwse horlogemakerij zou moeten kiezen, zou ik zeker de Oyster-kast kiezen. Hier zijn twee krachtige Oyster-kasten, die van de Home Plate en die van een prachtige Submariner uit 1967:
De band is de veelzijdige Oyster, hier in een gevouwen plaatversie. Simpel maar het vervult zijn functie perfect. De Oyster-band is vandaag de dag een tijdloos ontwerp, misschien wel de meest wijdverbreide stalen band.
Hier met wat Tudor-paraphernalia om dit unieke stuk compleet te maken:
Tudor werd herboren met zijn herinterpretatie in 2010 van de Heritage Chrono of Tudor Porsche, zoals het is genoemd vanwege een advertentie uit de jaren 70. Hier de advertentie en mijn eerbetoon aan die bijnaam:
De vergelijking tussen het originele model en het eerbetoon (dit is een waar eerbetoon). Tudor heeft het echt goed gedaan, het nieuwe horloge is een geweldige interpretatie, met een moderner formaat, maar trouw aan de geest van dit zeer bijzondere chronograaf:
Alsof dat nog niet genoeg is, is het de originele doos van de eerste chronograaf van Tudor, die het voorrecht heeft de zeldzaamste en meest gezochte van alle horlogedozen te zijn, samen met de kurken Nautilus-doos uit de jaren 70:
Hier op de handpalm, met het horloge dat de reden was voor mijn eerste aflevering, de Submariner 6536/0, twee Rolex/Tudor-legenden:
En dat was het voor dit tweede deel van de aflevering gewijd aan een van de meest representatieve chronografen van zijn tijd en de eerste van Tudor. Tot snel!
Gustavo
