میخواهیم خبر مربوط به HyT در نمایشگاه SIHH 2016 را به شما بگوییم، اما ابتدا یک جهش در زمان خواهیم داشت. چند سال پیش، در خلال نمایشگاه بینالمللی که در سال ۲۰۰۲ در سوئیس برگزار شد، لوسین وویاموزِ visionary (فیزیکدان هسته�ای، در میان سایر رشتهها) ایده طراحی یک ساعت مچی که با آب کار کند را برای دوستانش توضیح داد؛ چیزی شبیه یک ساعت شنی مینیاتوری. نبود راهحلهای فنی در آن زمان باعث شد پروژه به حالت تعلیق درآید، اما فرآیند آغاز شده بود. چند سال بعد، ایده وویاموز از یک «ساعت مچی آبی» به یک سیال (در واقع دو سیال) درون یک مدار بسته که توسط دو مخزن انعطافپذیر حرکت داده میشود، تکامل یافت. مایعات نمیتوانند با هم مخلوط شوند زیرا مولکولهایشان مانند آهنرباهایی با قطب یکسان یکدیگر را دفع میکنند و با فشردهسازی متناوب دو مخزن در یک حرکت رفت و برگشتی در مدار حرکت میکنند. طرح اولیه H1 در حال شکلگیری است.
مدتها (و پول زیادی) بعد، و پس از تأسیس شرکتهای HyT (ساعتساز) و Preciflex (که تحقیق و توسعه را برای شرکت قبلی تأمین میکند)، اولین نمونه اولیه ساخته شد.
نمونه اولیه ساخته شده از پلکسیگلاس و غشاهایی که توسط بادامکها فعال میشوند... که به لطف استفاده از یک مویین شیشهای بوروسیلیکات با قطر داخلی ۱ میلیمتر و فناوری هوافضا برای مخازن که به دممانند تبدیل شدهاند، به زودی منسوخ میشود. شرکت Chronode وارد عمل میشود و سرانجامدر سال ۲۰۱۲ HyT به طور رسمی در Baselworld معرفی میشود. چهار سال بعد، پیشبینیهایی که در بازل کرده بودند یکی پس از دیگری محقق شد (راهاندازی H1، H2، H3، H4...) و اگر انحرافی وجود داشته، به سمت بیشتر بوده است: مدلهای جدیدی ظاهر شدهاند که در آن زمان برای ما توضیح ندادند و احتمالاً حتی خودشان هم از آنها خبر نداشتند. از مدلهای همکاری با Alinghi گرفته تاSkullکه موفقیت زیادی برایشان به ارمغان آورده است.
[envira-gallery id=”9980″]
واقعیت این است که آنها برای اولین بار در نمایشگاه SIHH 2016 با یک پیچ و تاب اضافی ارائه شدند. اگر ایده نشان دادن زمان با مایعات در یک ساعت مکانیکی به خودی خود باروک (عجیب و غریب، همانطور که به انگلیسی میگویند) بود، خود لوسین وویاموز برای اولین بار برای ما توضیح داد که چه چیزی برای روشن کردن آن ارائه کردهاند: یک دینام کوچک که با یک بشکه مینیاتوری شارژ میشود و وقتی دکمه را فشار میدهید، فنر اصلی مینیاتوری را آزاد میکند و... به دو LED تعبیه شده در ایندکس ساعت شش نور میدهد، همان ایندکسی که ورودی و خروجی مویین را که مایعات از طریق آن به مخازن دممانند و از آنها جریان مییابند، میپوشاند. یک شاهکار کوچکسازی. تماشای کار کردن آن مانند شرکت در آن نمایشهای قرن نوزدهم است، زمانی که سیرکها شگفتیهای بیسابقهای را به ارمغان میآوردند. همچنین بر اساس H1، نسخه سفید-آبی با نام Iceberg2 ارائه شده است.
«ما همیشه گفتهایم که هرگز یک قطعه کلاسیک نخواهیم ساخت. بنابراین، البته، ما یکی ساختیم.» وینسنت پریارد، مدیرعامل HyT، H2 Tradition را اینگونه معرفی میکند. H2 تکاملی از H1 است که تفاوت بصری اصلی آن این است که دمها دیگر موازی نیستند تا یک V را تشکیل دهند، ایدهای که توسط جولیو پاپی زمانی که مأمور توسعه سری شد، ارائه شد. اما در این مورد آنها فراتر رفتهاند و خواستهاند ظاهری کلاسیک به قطعهای بدهند که هر چیزی است جز کلاسیک. تغییرات فقط زیباییشناختی نبوده است: فرمان باید به سمت مرکز حرکت میکرد تا برای زیرصفحه ثانیه جا باز کند، که نیاز به بازبینی طراحی داشته و این بار نیز توسط «دفتر دکتر پاپی» (یعنی APRP یا Audemars Piguet Renaud Papi) انجام شده است. این مجموعه «کلاسیک بودن» خود را با صفحات گیوشه، ایندکسهای لاکی و عقربههای آبکاری شده آبی (fire-blued) تکمیل میکند. به نظر من حتی کمی استیمپانک هم در آن وجود دارد.
تمام قطعات HyT در سریهای محدود حداکثر ۵۰ نسخه تولید میشوند، به جز H3 که به ۲۵ نسخه محدود است... اگرچه قیمت آن در حدود ۲۴۰,۰۰۰ یورو ممکن است در این مورد بیتأثیر نباشد.
