دوازدهم و سیزدهم ژوئیه آینده، اتاق حراج بالکلیس مجموعاً ۱,۹۵۹ قلم کالا شامل آثار هنری، عتیقهجات و جواهرات را به حراج میگذارد که در میان آنها یک مجموعه خصوصی مهم از ۴۳ ساعت جیبی خودنمایی میکند.
در ابتدا، استفاده از ساعتهای جیبی به عنوان نمادی از تجمل، منحصر به طبقه اشراف بود و تا پیش از پایان قرن هفدهم نادر به شمار میرفت. در قرن نوزدهم، این ساعتها رایجتر شدند تا اینکه در قرن بیستم و در پی جنگ جهانی دوم، استفاده از ساعتهای مچی برای هماهنگسازی عملیات نظامی اجباری گردید.
این مجموعه منحصربهفرد که امروز برای حراج ارائه میدهیم، شامل ۵۴ قلم کالا - ۴۳ ساعت جیبی و ۱۱ اکسسوری کلکسیونری مانند ساعتهای کوچک رومیزی یا شاتلن - است که تاریخ ساعتسازی در قرون هفدهم، هجدهم و نوزدهم را پوشش میدهد. در اواسط قرن شانزدهم، اولین ساعتهای قابل حمل توسط پیتر هنلاین، یک قفلساز و ساعتساز humble اهل باواریا و مخترع ساعتهای جیبی، ساخته شدند. این قطعات فراوان و تخممرغیشکل در سراسر اروپا با نام «تخممرغهای نورنبرگ» شناخته میشوند. جعبههایی با کندهکاری ظریف، مشبک یا نقاشیشده با مینا و با مکانیزمهای نادری که تنها نخبگان آن زمان قادر به تهیه آن بودند. به طور خاص، میتوان به یک قطعه اولیه از کارگاه ماتئوس گرایلاک - که در قرن هفدهم در آلمان فعال بود - اشاره کرد. این یک ساعت بیضیشکل با زنگ، قطبنما و نشانگر خورشیدی است که در یکسوم اول قرن هفدهم ساخته شده است (قلم ۱). جعبه ساختهشده از برنج طلاکاریشده و قلمزنیشده، به سبک منریستی با دقت فراوان و با نقوش برهنه زنانه و طرحهای گیاهیِ رایج آن دوره، ساخته شده است.
در قرن هجدهم، تولید ساعتها شدت گرفت که منجر به کاهش ارزش آنها شد، زیرا تا آن زمان تنها طبقات بالا به آنها دسترسی داشتند. مراکز ساعتسازی پیشین، نورنبرگ و آوگسبورگ، دچار بحران شدند و شهرهای مهمی مانند لندن و ژنو جای آنها را گرفتند. نمونه آن، ساعت زنگدار با امضای «جورج تایلر لندن» از اواخر قرن هفدهم تا اوایل قرن هجدهم است که در لندن ساخته شده و نسخهای تکاملیافتهتر را نشان میدهد (قلم ۱۰). این ساعت از دو عقربه برای نشان دادن ساعت و دقیقه، یک صفحه نقرهای محافظتشده با شیشه و مکانیزم پدال مخصوص خود و تا حدودی دقیقتر تشکیل شده است. جعبه از نقره قلمزنیشده و مشبک ساخته شده؛ مادهای نجیبتر نسبت به آنچه تا آن زمان استفاده میشد. در کارگاههای پاریسی، اما، مدلهایی با شخصیت خاص خود ساخته میشد که به همین دلیل در قرن بعد شهرت بینالمللی یافتند.
در اواخر قرن و در اروپایی که در هرجومرج سیاسی فرو رفته بود، مدلهای بهطور فزایندهای مجلل ساخته شدند. پیشرفتهای فنی همگام با پیشرفتهای تزئینی پیش میروند، بهطوری که زیبایی قطعات اهمیت بیشتری پیدا میکند. به همین دلیل است که مواد استفادهشده از مینا، سنگهای قیمتی تا مدلهای قلمزنیشده و حکاکیشده هستند. نمونه بارز آن، این مدل سوئیسی ساختهشده از طلا با صفحهای کاملاً میناکاریشده است که یکی از نوآوریهای محبوب آن زمان یعنی خودکار (اتوماتا) را نیز شامل میشود. «ساعت با زنگ و خودکار با امضای "آشار در ژنو"، حدود ۱۷۵۰» (قلم ۳۷) با قیمت پایه ۴,۰۰۰ یورو یا قلم ۳۳ «ساعت با زنگ و خودکار از اواخر قرن هجدهم» با قیمت پایه ۳,۰۰۰ یورو. در آن زمان، سوئیس نقش مهمی در صنعت به دست آورد و به تدریج شهرهای ساعتساز دیگر مانند آوگسبورگ یا لندن را کنار زد.
از سوی دیگر، در همین حراج، بیش از ۱,۹۰۰ قلم کالا را که بخشی از دپارتمانهای بالکلیس مربوط به جواهرات، هنر شرقی و روسی، عتیقهجات، مبلمان آنتیک و طراح، و نقاشی و مجسمهسازی از قرن چهاردهم تا امروز هستند، برجسته میکنیم.
اتاق حراج بالکلیس که در سال ۱۹۷۹ تأسیس شد، بیش از ۳۰ سال تجربه و بیش از ۲۰۰ اثر هنری فروختهشده به بهترین موزههای ملی دارد.
مشاهده کاتالوگ: www.balclis.com/es/subastas
