کلمهی Rolex مانند یک طلسم جادویی است که وقتی تلفظ میشود، تأثیرات متفاوتی بر شنونده میگذارد؛ از جذب تا طرد... و گاهی به همان دلایل. جالب است اگر در نظر بگیریم که این کلمه هیچ معنای معنایی ندارد. راستش، اصلاً به معنی چیزی نیست.
آیا میدانستید که رولکس اولین شرکتی نبود که چنین نامی داشت؟ در سال ۱۹۰۸، هانس ویلسدورف، بنیانگذار رولکس، در سوئیس و بعداً (۱۹۱۲) در بریتانیا، کلمهای کوتاه، خوشآوا و بیمعنا در هیچ زبانی را ثبت کرد که در عین حال در همهی زبانها قابل تلفظ بود. او از جرج ایستمن، مخترع فیلم عکاسی، الگو گرفت که قبلاً در سال ۱۸۸۴ کلمهی Kodak را به همین دلایل انتخاب کرده بود.
همه میدانند که ساعتهای رولکس امروزی سوئیسی هستند، اما آیا میدانستید که این شرکت توسط یک آلمانی در لندن تأسیس شد؟ هانس ویلسدورف در باواریا، پیش از آنکه بخشی از آلمان شود، به دنیا آمد و شرکت Wilsdorf & Davis را که بعداً به رولکس تبدیل شد، در سال ۱۹۰۵ در لندن تأسیس کرد، زیرا لندن در آن زمان مرکز دنیای تجارت بود. تا سال ۱۹۱۹ طول کشید که دفتر مرکزی شرکت به ژنو منتقل شود.
علاوه بر کتابهای زیادی که دربارهی این برند نوشته شده، رولکس خودش کتابهایی منتشر کرده است، اما آیا میدانستید که کتابهایی هم دربارهی نگهداری از ماهیهای گرمسیری منتشر کرد؟ در دههی ۱۹۳۰، برای جلب توجه به ضدآب بودن ساعتهای «Oyster» خود، ویلسدورف سفارش نصب آکواریومهایی در ویترین فروشگاهها را داد که داخل آنها ساعتش را... همراه با ماهیهای زنده قرار میداد. مشکل این بود که فروشندگان هیچ ایدهای برای مراقبت و تغذیهی حیوانات نداشتند و ماهیها میمردند که نتیجهاش نمایشی ناخوشایند بود. کتابها در سراسر شبکهی تجاری توزیع شدند و مشخصاً برای «استفادهی داخلی» بودند.
امروزه تقریباً هر برندی سفیران یا ورزشکارانی دارد که ساعتهایش را میپوشند. شاهکار مرسدس گلیتز در شنا در عرض کانال مانش در سال ۱۹۲۸ (به هر حال، هشتمین تلاشش بود) با یک ساعت ضدآب Rolex Oyster به خوبی شناخته شده است، اما آیا میدانستید که در سال ۱۹۳۰ رولکس به تیم واترپلوی سوئیس ساعت داد تا بازیکنانش بتوانند در طول مسابقات Rolex Oysterهای خود را بپوشند؟ این رویداد در طول کارناوال آب ژنو در تابستان ۱۹۳۰ تبلیغ شد.
حتی سیاست توسعهاش متفاوت بود. آیا میدانستید که رولکس قبل از آمریکا، دفاتری در هند و برمه افتتاح کرد؟ از آنجایی که در قلب امپراتوری بریتانیا قرار داشت، طبیعی به نظر میرسید که در مستعمرات آن زمان اعلیحضرت توسعه یابد تا در جاهایی که دیگر مستعمره نبودند، اما دلیل قانعکنندهتری وجود داشت: در آن زمان (دههی ۱۹۲۰) ساعتهای مچی تجملی برای زنان بودند... و تقریباً برای کسانی که به دلیل آب و هوای گرمسیری جلیقه یا کت نمیپوشیدند تا ساعت جیبی بسیار رایجتر را نگه دارند، اجباری بودند.
ما فرض کردهایم که رولکس برندی بسیار کپیشده است. در واقع، تخمین زده میشود که سالانه ۷ میلیون ساعت رولکس تقلبی وارد بازار میشود (هفت برابر تولید تخمینی ساعتهای اصلی)، اما آیا میدانستید که این برای رولکس چیز جدیدی نیست؟ در سال ۱۹۳۵، رولکس از یک تولیدکنندهی قاب سوئیسی به نام Schmitz Frères به دلیل کپی کردن قاب Oyster خود که در آن زمان نوآورانه و ثبتاختراع بود، شکایت کرد.
