Er zijn letterlijk nog maar uren tot Baselworld 2017 zijn deuren opent en de grootste verwachtingen zijn om te weten of we alle merken zullen vinden die hun aanwezigheid hebben aangekondigd. Velen (voornamelijk kleine) gaven al aan het einde van de vorige editie aan dat ze dit jaar niet op hen hoefden te rekenen. Anderen, grotere, besloten de stap te zetten en de SIHH in Genève in januari bij te wonen en Basel te verlaten. Hoe dan ook, het is een feit dat het beschikbare oppervlak is verkleind. Voorbij zijn de tijden dat er een rij stond om een paar meter te vinden om te exposeren, toen wie een jaar wegging niet gegarandeerd was terug te keren voor de volgende.
Het zal ook interessant zijn om te zien of de trend die in Genève werd gedetecteerd, wordt bevestigd, namelijk de wens van fabrikanten (sorry, Maisons) om meer betaalbare prijzen aan te bieden, die tot nu toe alleen maar wisten hoe ze ze moesten verhogen. Het maakte niet uit of de kosten stegen of gelijk bleven: de reden was meer marketing dan economisch, omdat duur, zoals we weten, goed is. Om een paar voorbeelden te geven: op de SIHH verraste Jaeger LeCoultre met een Master-collectie voor prijzen onder de €8.000, en Girard Perregaux (een van de 'overlopers' van Baselworld) kondigde de creatie aan van een nieuw prijssegment tussen €5.000 en €10.000 dat ze tot nu toe niet hadden.
En het is zeker niets om over naar huis te schrijven. De Swatch-groep presenteert zich met enkele serieuze verwondingen, aangezien de meest populaire merken (degenen die, kortom, de kar trekken) aanzienlijke omzetdalingen hebben ervaren. Hamilton, Tissot en in mindere mate Longines hebben niet voldaan aan wat werd verwacht (wat werd verwacht door het commercieel management) en moeten dringend hun strategieën herzien. De Swatch Group werd verweten een gebrek aan reactie op slimme (of 'connected') horloges en het lijkt erop dat ze eindelijk nieuws in dat opzicht zullen onthullen, aangezien ze net een kleine chip met vijf miljoen transistors hebben aangekondigd! Ik weet niet of het te laat zal zijn, want TAG-Heuer, die reus herboren uit de hand van JC Biver, heeft al zijn tweede Connected gepresenteerd die, zoals beloofd, het beste van beide werelden in één horloge zal verenigen.
Er moet worden gezegd dat het juist TAG-Heuer was die - zonder zijn ringen te verliezen - een herpositionering van zijn aanbod aankondigde, het duidelijk naar beneden bracht en opnieuw horloges (quartz, natuurlijk) aanbood onder de psychologische grens van €1.000. Dit jaar, gezien het succes van de H-01, zullen ze de 43mm-versie en de definitieve versie van de remake van de Autavia presenteren, waarvoor ze de pers al hebben opgeroepen. Het valt nog te bezien wat Zenith voor ons in petto heeft, met de recente opkomst - letterlijk - van Biver en zijn jongens in de algemene leiding.
Er zijn twee merken die niet door enige crisis lijken te worden getroffen - althans niet ernstig - en die ook gemeen hebben dat ze hun nieuwe producten pas onthullen bij de opening van de beurs. De ene heet Patek Philippe, die zichzelf verwent met grillen (voor hen zijn het) zoals het aanbieden van stalen horloges in een universum van edele metalen. Ze deden het drie jaar geleden en het zou me niet verbazen als ze weer in de aanval gaan, want Thierry Stern – hun president, zoon en kleinzoon van presidenten – wil zijn eigen stempel drukken voordat… de tijd, waar het hier om draait.
Het andere mythe-merk, Rolex, is zo mogelijk nog geslotener wat betreft nieuws. En als voorbeeld, een knoop: bij de opening van de beurs (een dag eerder, alleen voor de pers) enkele minuten voor twaalf uur 's middags, vindt men de buitenste vitrines bedekt met gordijnen die automatisch omhoog gaan om twaalf uur, maar niet eerder. Jaren geleden, in het tijdperk van papier, had dit niet zoveel belang, maar wetende dat vandaag de dag een afbeelding binnen enkele seconden op de netwerken kan circuleren en de verwachting die hun nieuwe producten genereren, geeft Rolex er de voorkeur aan om op deze manier te handelen. En wat zal er nieuw zijn? Vorig jaar had ik het goed met de presentatie van de keramische stalen Daytona (en het daaropvolgende verdwijnen van het volledig stalen model), maar ik geef er de voorkeur aan om naar het weer op de Falklandeilanden (of de Comoren, wat dat betreft niet uitmaakt) te worden gevraagd in plaats van het risico te lopen een voorspelling te doen over het kroonmerk. Waar ik op wed (kom op, ja, ik neem een risico) is dat ze *geen* Pepsi (GMT met rood-blauwe lunette) in staal gaan presenteren. De Coke (zwart-rode lunette) zou een zeer lange gok zijn. En de grote: kijkend naar de laatste teaser op Instagram, staan we misschien voor de eerste tijdrit van Cellini?
Degene die me echt in spanning houdt is Tudor. Drie jaar geleden realiseerden ze zich dat hun schat in hun catalogi van vóór 1970 lag en, hoewel het een onoriginele conclusie is, het feit is dat ze met elke nieuwigheid succes hebben. De laatste was de Pelagos 'left handed' (met de kroon aan de linkerkant) en ik heb het gevoel dat ze dit jaar een grote indruk willen maken. Laten we zien of ze een alternatieve manier vinden en het kleine commerciële fiasco van de North Flag, het eerste model dat zijn eigen kaliber monteerde maar dat niet werd gerefereerd in oude modellen, of de Black Shield, die zonder pijn of glorie zijn voorbijgegaan, kunnen goedmaken.
Terugkerend naar de Swatch-groep, het valt nog te bezien wat Omega brengt, afgezien van de zoveelste viering van de Speedmaster (nu zestig jaar oud, het schepsel). Vorig jaar presenteerden ze maar liefst 66 (zesenzestig) nieuwe producten en, als je de boodschap goed hebt gelezen, zouden het er dit jaar aanzienlijk minder moeten zijn. Glashütte Original, Breguet en Blancpain blijven in hun eigen competitie spelen, met relatief korte producties (samen zullen ze nauwelijks die van Patek Philippe overschrijden, meer dan 60.000 stuks) en gericht op markten in een zekere staat van neergang - althans de laatste twee - ze moeten hoe dan ook wonderen blijven creëren.
De mogelijke verkoop van Breitling werd onlangs geruchten, hoewel niet werd gezegd aan wie of voor hoeveel. En aangezien hun situatie erg lijkt op die van twee andere merken die zonder hun visionaire promotors waren komen te zitten en die in handen zijn overgegaan van de Kering-groep (en de SIHH, waarbij Baselworld 2017 werd verlaten), zou ik ontwikkelingen in die zin niet uitsluiten.
Het antwoord op deze en andere onbekenden, over een paar dagen.
