Een discrete man, die niet graag in het openbaar verschijnt buiten zijn professionele verplichtingen om, John Vergotti, CEO van Patek Philippe Ibérica, had tot nu toe geen interviews gegeven. Zijn absolute betrokkenheid bij het merk dat hij vertegenwoordigt (in Spanje, Portugal en Andorra) brengt hem ertoe die stilte te doorbreken om de principes en filosofie ervan beter te verspreiden. Dat hij hiervoor heeft gekozenSpeciale Horlogesis een voorrecht. Hij verwelkomt ons in de onlangs geopende vestiging aan de Diagonal Avenue in Barcelona.
Precies een jaar geleden werd het erkende atelier van het merk in Spanje geopend. Wat is er in deze tijd gebeurd?
Het is een jaar geleden dat we deze faciliteiten openden, maar de waarheid is dat het atelier al sinds 1998 actief was, toen de dochteronderneming werd opgericht, en het belangrijkste is: het is het derde erkende atelier vanPatek Philippe, na dat van de Manufacture en dat van de Geneefse Salons. Het is niet dat er geen andere markten waren, maar men vond dat we, voordat we direct gingen verkopen (tot dan toe was er een distributeur), in staat moesten zijn om de bestaande horloges te onderhouden.
Wat is er veranderd?
Eerlijk gezegd, weinig. We hebben twee nieuwe horlogemakers toegevoegd terwijl er één met pensioen is gegaan, maar onze manier van werken is niet veranderd. We hebben wel een zekere specialisatie ontwikkeld in sommige processen waarmee we andere Patek-ateliers in de wereld kunnen helpen, altijd gecoördineerd door de Manufacture. Het is geen privilege, maar een strategie voor een betere algehele werking van het merk en, bovenal, voor een betere service aan onze klanten, met wie we een engagement aangaan.
Het hebben van een erkend atelier in Spanje zal de zoektocht naar hooggekwalificeerde profielen hebben betekend. Hoe heeft u de Spaanse arbeidsmarkt in dit opzicht ervaren in vergelijking met een zo gespecialiseerde plaats als Zwitserland?
Dit is een belangrijk onderwerp. Zwitserland ligt in het centrum van Europa met buren als Frankrijk en Duitsland, en het heeft ook zijn eigen scholen, en het is relatief eenvoudig om in korte tijd te vinden wat je nodig hebt. Hier is het veel moeilijker. Het is niet dat het ons op een kritieke manier beïnvloedt omdat we geen rotaties hebben en onze ploeg zeer stabiel is, maar wanneer we iemand moesten aannemen - recentelijk, vanwege pensionering - hadden we moeite om het ideale technische profiel te vinden, en dit is iets dat kan worden uitgebreid naar Portugal. En het is jammer, want hoewel er een horlogemakersschool in Barcelona is (La Mercé), denk ik dat deze niet de steun krijgt die haar in staat zou stellen om horlogemakers van hoog niveau af te leveren. Horlogemakerij is een prachtig beroep, maar zonder een lokale traditie denk ik dat het de verantwoordelijkheid van de instellingen zou zijn om het relevantie en bekendheid te geven, vooral omdat de school al bestaat en het een beroep met toekomst is. Motivatie, dat zou het woord zijn. In 2017 zijn we gestart met een programma dat een jongere zal selecteren om in Zwitserland opgeleid te worden volgens de Patek-filosofie en -normen om hen vervolgens in Barcelona te laten integreren, en we maken ons zorgen over de mogelijke cultuurschok op horlogemakerijgebied. We moeten het bewustzijn vergroten van de nobelheid van dit beroep, maar bovenal, het op de juiste manier verspreiden. Misschien zouden de scholen voor micromechanica dan hun naam veranderen in horlogemakersscholen... Aan de andere kant ben ik het niet eens met de stelling, die ik te vaak lees op forums, dat er in Spanje geen goede horlogemakers zijn: dat is niet waar, en het bewijs daarvan zijn degenen die we bij Patek hebben, allemaal Spaans.
Voordat u bij Patek werkte, had u in de twee grote horlogegroepen gewerkt, Richemont en Swatch Group. Een logische progressie?
Ik zit al vijfentwintig jaar in de horlogewereld, en toen ik in 2006 in Spanje aankwam, wist ik dat Patek het laatste bedrijf op mijn cv zou zijn (of, beter gezegd, ik hoopte dat). Er is geen specifieke strategie in dit geweest, ik beschouw het eerder als geluk dat ik in die twee grote groepen heb kunnen werken voordat ik bijPatek Philippekwam, en uit eerste hand heb geleerd wat luxe is. Eerst bij Vendôme – de voorloper van Richemont – een echte universiteit op dit gebied, waar mij de algemene leiding werd toevertrouwd en mijn eerste management van een atelier, en later, samenvallend met de overname van Breguet, naast een buitengewone man als Nicholas G. Hayek: een hele school op zich. Ook, in een fase die we romantisch zouden kunnen noemen vanwege wat het betekent om een grote groep te verlaten om in een atelier te gaan werken, ben ik bij Bovet geweest, waar ik heb ervaren wat nabijheid, zelfs persoonlijk, met de klant is: ik ben naar Hongkong gereisd om een horloge persoonlijk af te leveren en bijna met hetzelfde vliegtuig teruggekeerd... Dit alles heeft me logischerwijs geholpen bij het uitvoeren van mijn huidige taak.
Hoe is het merk geëvolueerd in Spanje sinds de oprichting?
Toen ik bij Patek kwam, ontdekte ik de laatste stap in deze progressie, de top. Je kent het van referenties, interviews, maar eenmaal binnen leef je het: voor Patek is horloges maken een kunst. "We gaan het best mogelijke horloge maken zonder ons zorgen te maken over tijd of middelen." En dit is niet alleen een manier van spreken, maar een filosofie, een cultuur, en dat is wat we aan onze klanten overbrengen. Mijn komst in 2007 betekent de tweede fase van de dochteronderneming in Spanje. In het begin was het werk van het vestigen van het merk en de contacten met verkooppunten al gedaan, maar het was tijd om te consolideren: meer strengheid in het management, het versterken van vertrouwensbanden met retailers (in feite het nakomen van wat hun was beloofd) met een team dat in deze tien jaar in omvang is verdrievoudigd.
Hoe is het merk geëvolueerd?
Het is niet alleen dat we meer verkopen... nou, we verkopen wel een beetje meer (glimlacht), maar bovenal verkopen we het beter, we hebben onze klanten - zowel distributeurs als eindklanten - veel gelukkiger.
Wanneer hij over Patek Philippe spreekt, benadrukt hij altijd het karakter als familiebedrijf. Hoe slaagt u erin die persoonlijkheid te behouden terwijl u internationaal werkt?
In feite door de compartimenten van het schip goed te definiëren en elk een functie toe te vertrouwen, van degene die de vorm van een nieuw horloge tekent tot degene die nieuwe materialen onderzoekt. Deze goed geoliede machine zou de indruk kunnen wekken van een hoge productievolumes, maar het is algemeen bekend datPatek Philippeongeveer 60.000 horloges per jaar produceert, zeer weinig in vergelijking niet met de groepen maar met sommige merken van die groepen. Het is waar dat internationale gebeurtenissen de verkoop kunnen beïnvloeden, maar onze horlogemakers blijven werken omdat de bedrijfscultuur, geïnspireerd door de eigenaarsfamilie, is gebaseerd op vier nauw met elkaar verbonden pijlers: kwaliteit, mensen, nederigheid en werk. En deze filosofie is wat de horlogemaker en het bedrijf zelf op de een of andere manier isoleert of, beter gezegd, beschermt tegen externe invloeden die het van zijn eigen doelstellingen zouden kunnen afleiden. En boven dit alles staat het management van het bedrijf, dat nu al drie generaties lang door de familie wordt uitgevoerd.
U heeft het gehad over het onderzoeken van nieuwe materialen. Hoe combineert u innovatie met traditie?
Vanwege de compartimentering die ik eerder noemde. Terwijl sommigen het esthetische deel ontwerpen rekening houdend met traditie, de geschiedenis zelf, het culturele erfgoed kortom, heroverwegen anderen vormen of delen van mechanismen om de prestaties te verbeteren of, bijvoorbeeld, de gangreserve te vergroten. En dit omvat, zoals ik al zei, nieuwe materialen. Materialen die misschien niet onmiddellijk bruikbaar zijn en jaren van ontwikkeling vereisen voordat ze hun functie kunnen vervullen. Silicium is een voorbeeld: voordat we het konden gebruiken, hebben we jaren besteed aan het leren en leren kennen van al zijn mogelijkheden. Deze combinatie, samen met het artistieke deel en het verlangen naar perfectie, maaktPatek Philippein staat om die kunst te produceren waar ik het in het begin over had. We hebben al drie jaar niets over silicium gehoord, het zou me niet verbazen als het terugkomt met een nieuwe toepassing. We zullen zien.
Om het karakter te behouden dat hen uniek maakt, is het noodzakelijk om een zekere aanpassing van het dealernetwerk te bereiken. Welke specifieke aandacht vereist die taak?
Compliciteit, luisteren, delen... en, bovenal, respect. We respecteren de diversiteit van de andere partij terwijl we waarden delen. We respecteren ook, natuurlijk, uw criteria bij het toekennen van het ene of het andere horloge, in tegenstelling tot de overtuiging dat het het merk is dat dat beslist. Vertrouwen tussen de partijen – altijd in gedachten houdend dat dit twee verschillende bedrijven zijn – is essentieel. Ons netwerk is klein: we hebben momenteel negentien verkooppunten in Spanje, drie in Portugal en één in Andorra. Het zou breder kunnen zijn, en we hebben zelfs een goede lijst met kandidaten, maar we geloven dat we al bij de besten zijn en we willen hun inspanningen op de een of andere manier belonen door een aanzienlijke investering te doen om een paar horloges te kunnen verkopen... weinig in vergelijking met andere merken.
Ik begreep dat het Huis besliste aan wie bepaalde stukken werden verkocht…
Als we het hebben over supergecompliceerde stukken, met zeer beperkte producties juist vanwege hun complexiteit, is het de heer Stern zelf, onze president, die die beslissingen neemt. Het is gemakkelijk te begrijpen: van het model 5208, dat een productieperiode van twee jaar heeft, komt er één per jaar bij onze dochteronderneming binnen, dus er zullen meer dan twintig jaar moeten verstrijken voordat al onze verkooppunten er één kunnen hebben! Het zijn geen willekeurige beslissingen: ze worden natuurlijk uitgebreid besproken tussen alle partijen, maar de uiteindelijke beslissing is inderdaad van u. Er zijn andere horloges zoals de 5396, laten we zeggen meer in de gemiddelde prijsklasse, die al onze distributeurs hebben, en soms vragen ze ons of ze er nog meer kunnen krijgen. Over het algemeen is de volledige productie van een jaar al toegewezen voor het volgende, dus we zorgen ervoor dat dat extra horloge waar we het over hebben voor een klant van het huis is en niet voor iemand die langskomt. Het is niet dat we beslissen of het wordt geleverd op basis van aan wie het wordt verkocht, maar we bespreken het wel met de distributeur - en daar verschijnt de compliciteit waar ik het eerder over had - omdat zij ook weten dat het voor ons een inspanning is gezien de beperkte productie.
Afgezien van supercomplicaties en horloges die min of meer complex zijn om te produceren, is er een model met een zeer hoge vraag waarvan het lijkt alsof Patek geen intentie heeft om volledig te dekken terwijl het dat misschien wel zou kunnen. Ik heb het over de Nautilus 5711/A. Pure marketing?
Ik ga nu niet enkele marketingbasisprincipes ontdekken met betrekking tot aanbodbeheer in het licht van permanent onbevredigde vraag, en we kennen allemaal voorbeelden van andere merken met iconische modellen die op zijn minst schijnbaar hetzelfde doen, maar in ons geval is de belangrijkste intentie niet om de verwachting te behouden of te verlengen. Er is een merk in een segment vergelijkbaar met Patek dat destijds besloot om aan alle vraag naar een model of, beter nog, naar een collectie die ongekend succes kende, te voldoen. Het resultaat was dat het vandaag de dag wordt gezien als een mono-collectiemerk. Patek wil, bij besluit van de heer Stern, multi-collectie zijn: herenhorloges, dameshorloges, ronde vormen,tonneau, vierkant, rechthoekig... dat garandeert het voortbestaan van een merk op de lange termijn, omdat de vormen die vandaag populair zijn over een paar jaar misschien niet meer zo zijn, en een manier om actueel te blijven is om zelf een klassieker te worden. Dit zijn de redenen (niet slechts één) waarom het huidige aanbod van Nautilus-modellen in het algemeen en de 5711 in het bijzonder is wat het is... hoewel ik u een primeur ga geven: we gaan het quotum van Nautilus 5711 en 5712 iets verhogen, omdat we, ondanks wat ik zojuist heb uitgelegd, onder geen beding willen dat de Nautilus-klant zich "gestraft" voelt met buitensporig lange levertijden. Een zeer veeleisende klant kan begrijpen dat hij tot twee jaar moet wachten, maar er is geen rechtvaardiging voor die termijn voor een Nautilus.
In de afgelopen jaren heeft de luxe horlogemakerij ook de economische crisis gevoeld. Hoe heeft een merk als Patek Philippe dit ervaren in een land als Spanje?
De luxehandel is een riskante en zelfs gewelddadige sport, en daarom moet je het als team spelen. Retailers hebben het de afgelopen jaren moeilijk gehad omdat sommige merken hen onder druk hebben gezet om hun quota te halen terwijl de markt niet meewerkte. In ons geval, met onze achtergrond, onze projectie maar bovenal onze waarden, moet ik zeggen dat het geen slechte jaren zijn geweest. Veel klanten hebben, zelfs in deze onstabiele tijden, besloten de stap te zetten om een horlogePatek Philippete kopen met de overtuiging dat ze hun geld niet "uitgaven" maar iets van waarde kochten voor de toekomst (ik wil het niet over investering hebben). Er zijn ups en downs geweest, natuurlijk, maar in een bedrijf van de omvang en productie zoals het onze zijn die contrasten kleiner. Een andere sleutel is, nogmaals, het management van het bedrijf, dat besloot zijn groeiplannen (58.000 horloges tegen 2016) te handhaven ongeacht deze ups en downs, en de resultaten hebben hen gelijk gegeven. Het korte antwoord zou zijn: "ja, we hadden een goed 2015 en ja, we gaan een goed jaar 2016 afsluiten." En we zijn niet de enigen, hoewel het ook waar is dat we niet met velen zijn.
Kunnen we spreken van een eigenaardigheid van de Spaanse of Portugese klant of verzamelaar in vergelijking met die uit andere landen?
In alle markten zijn er beide, klanten en verzamelaars, en er is zeker een verschil tussen de twee termen. Maar door het bijwonen van internationale evenementen hebben we ontdekt dat er in Spanje en Portugal een hoger kennisniveau is van wat de horlogekunst is die we bij Patek en natuurlijk bij andere merken ontwikkelen. Vooruitkijkend is de Iberische markt een markt met een enorm potentieel, en ik wil zeggen dat de media, met hun informatieve werk, hier niet vreemd aan zijn. Wat de verzamelaar betreft, het zou vergeleken kunnen worden met schilderen: als je het horloge van je leven hebt gekocht en je nog steeds geïnteresseerd bent om je te verdiepen in de horlogemakerij, is het het gemakkelijkst dat je er nog een wilt hebben en dan nog een...
Tenslotte de verplichte vraag: Wat is uw favoriete Patek?
Nou, ik zou de 5396 jaaragenda kunnen zeggen die ik op dit moment draag, of een eeuwigdurende kalender, of een andere slaande complicatie en ik zou de waarheid spreken omdat het waar is dat ik ze mooi vind, maar wat me definitief doet neigen is de eenvoud van de Calatrava. In een Calatrava heb je de essentie vanPatek Philippesamengevat.
