Aanvankelijk gericht op sieraden,Peter Speake-Marinstudeerde in 1985 af als horlogemaker aan het Hackney Technical College in Londen, waarna zijn interesse in horlogemakerij hem naar Neuchâtel, Zwitserland, bracht om zijn studie te vervolgen aan het prestigieuzeWOSTEP. Terug in Engeland kreeg hij het aanbod om de reparatiewerkplaats vanSomlo Antiquesin hun winkel op Piccadilly te organiseren en leiden, waar hij de kans kreeg om te leren hoe de oude meesterhorlogemakers precies werkten door hun werken te repareren. Na zeven productieve jaren keerde hij in 1996 terug naar Zwitserland om zich aan te sluiten bij Renaud & Papi, het prestigieuze bedrijf dat de meest verfijnde horlogecomplicaties creëert (nu in de baan vanAudemars Piguet). En uiteindelijk opende hij in 2000 zijn eigen werkplaats, waar hij een jaar later het Foundation Watch voltooide: een zakhorloge met een tourbillon en een dubbele raderwerk dat zijn eerste collectie, de Piccadilly, zou starten, ter herinnering aan zijn jaren in de werkplaatsen vanSomlo, een sleutelplek in zijn opleiding die al zijn werk blijft beïnvloeden.
Vijftien jaar en vele modellen later, opBaselworld 2015heeft hij zijn nieuwste creaties gepresenteerd.
Genoemd naar het indrukwekkende zeilschip van deJ-KlasseGebouwd in 1933 en nog steeds in gebruik, geeft de Velsheda de tijd aan met een enkele wijzer die door het midden van het horloge loopt, waar het iconische Speake-Marin "topping tool"-rad draait om de seconden aan te geven op een meerlaagse gelakte wijzerplaat. De Romeinse indices worden gescheiden door vijfminutenverdelingen gegroepeerd in kwartieren en halve uren, wat doet denken aan de mono-wijzers vanMeistersingerof, om een collega van deAHCIte noemen, de Aniceto J. Pita. Aangezien Velsheda de naam van een schip is, roept het geheel een maritiem kompas op, terwijl de roségouden kast is geïnspireerd – in Peters eigen woorden – op maritieme chronometers. Het horloge herbergt een
Vaucher 3002 automatisch uurwerk, een product van de samenwerking tussen Speake-Marin en dezemanufactuurdie eigendom is vanParmigiani, met de rotor en bruggen handmatig afgewerkt. Deze rotor, die ook de vorm heeft van het wiel van een "topping tool" (een term waarvoor ik een vertaling moet vinden voor het Nederlands, maar die neerkomt op een machine voor het snijden van tandwieltanden), is zichtbaar door de transparante achterkant. De cijfers: 28.800 trillingen per uur, 28 juwelen en 50 uur gangreserve.
De Dong Son tourbillon heeft een gouden bol van één millimeter dik, versierd met motieven die zijn gevonden op oude bronzen trommels, gemaakt en gebruikt door deze cultuur die zich tussen 600 v.Chr. en 300 n.Chr. in de Rode Rivierdelta van Vietnam vestigde. Een grondig
precisiewerk om oude motieven getrouw te reproduceren, paradoxaal genoeg uitgevoerd met de modernste technologieën. In de woorden van Speake-Marin: «De tourbillon is een van de dingen die ik het leukst vind in de horlogemakerij, niet zozeer vanwege de precisie die het aan het uurwerk geeft, maar vanwege het leven dat het aan de wijzerplaat geeft. Het toont tijd in beweging op een manier die een minutenrepetitie of grande sonnerie niet kan bieden. Voor mij is het iets diepgaands." Het uurwerk is een automatisch uurwerk met een platina tegengewicht, zichtbaar door de saffierglazen achterkant, dat de 38 mm roségouden Piccadilly-kast herbergt. Het is een serie beperkt tot 8 exemplaren, een duidelijke knipoog naar de oosterse cultuur, met name de Chinese, waar het getal 8 geluk brengt. De prijs? Rond de 100.000 euro.
En over de tourbillon gesproken, de ster van deze editie van Baselworld was de Vertical Double Tourbillon, een stuk waar Peter met speciale trots over spreekt. Het heeft twee 60-seconden tourbillons gemonteerd op een enkele brug, elk uitgerust met zijn eigen veerton en raderwerk,
verbonden door een soort versnellingsbak genaamd "tandwiel egalisator", een apparaat dat mogelijke onevenwichtigheden tussen de twee absorbeert en compenseert. Het is een paar concentrische wielen, de een op de ander gemonteerd, elk verbonden met een van de tourbillons. Tussen de twee zit een kleine veer die met één uiteinde aan elk wiel is bevestigd. Wanneer de werking van beide regulatoren verschilt, wordt de veer gespannen en dwingt deze een ritmisch ritme te herstellen. De gebakken geëmailleerde wijzerplaat met Romeinse indices wordt aangevuld met een gangreserve-indicator (70 uur) boven twaalf uur en een dag/nacht-indicator bij zes uur. Dit alles in een royale Piccadilly-kast van 46 millimeter! in wit- of roségoud in een gelimiteerde oplage van vijf stuks in elk metaal, die hun gelukkige eigenaren ongeveer €250.000 zullen kosten.
Tot slot is de Shenandoah Speake-Marin's damesinzet. Ook behorend tot deJ-Klasse, is Shenandoah de naam van een oud zeilschip dat op zijn beurt de naam erft van een rivier in de staat Virginia (VS). Volledig intern ontwikkeld door het eigen ontwerpteam, vertoont het vormen die me vaag doen denken aan de Queen of Naples vanBreguet, hoewel ze het zich in dit geval niet moeilijk hebben gemaakt en alle Shenandoah-uurwerken van quartz zijn. Zwitsers, uiteraard. Met een of twee tijdzones, decoratie met of zonder diamanten, verschillende soorten wijzerplaten en het oneindige aantal beschikbare banden, is de variëteit zeer groot en zal het moeilijk zijn om niet te kiezen.
[envira-gallery id=”10014″]
Peter Speake-Marin produceert ongeveer duizend stuks per jaar, waarvan er ongeveer 70 tot deCabinet des Mysteresbehoren, de meest ambachtelijke versie van deze maker, hoewel al zijn horloges dat gevoel van perfect uitgevoerd werk overbrengen. Dit jaar 2015 heeft een sprong voorwaarts betekend in vele aspecten (productie, management, groei...) die de volwassenheid van zijn project garanderen, maar dit zal het onderwerp zijn van een ander artikel.
Wat mij betreft, ik beken dat ik eenSpiritop mijn heel-heel verlanglijstje heb staan…
